چقدرسخته ،از یه عشق فقط خاطره هاش بمونه واست
چقدرسخته ازدنیادنیا نگاه عاشقونه، فقط عکس قاب شدش به دیواربمونه واست
چقدرسخت تره ببینی داره بهت لبخندمیزنه میادطرفت دستتوبگیره ،همین که دستشودراز میکنه سمتت
تویهوازخواب پامیشی .
هـــــــــــــــــــــــی چی بگ�
چقدرسخته ،تو یوایشکی زیربارون 4ساعت معطل عشقت میشی که ازسره کارش بره توماشین بعدبفهمی اون
اصلا نیومده .
چقدرسخته از3 روزقبل حرفاتواماده میکنی که قشنگترین کلماتوبخاطرش به زبون بیاری بعداون ،
اینقدرسردنگات میکنه که حرفات یادت میره .
چقدرواسم سخت بود که من عاشقونه دوستش داشتموواون چقدرعاشقونه ترازعشق جدیدش میگفت .
اره من هنوزم اون شب یادمه که چقدرساده رفتی .
لااقل حرمت نگته بارونیمونگه نداشتی
دیگه چقدربنویسم
چقدر سخته
چقدرسخته
دیگه حتی نوشتن کلمه (سختم) .واسم سخت شده
پس چشمامومیبندم وسکوت میکن�
هرچندحتی سکوت کردنم واسم سخت شده

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(