niloo joon
حالتو میفهمم.منم1ماه دیگه19سالم میشه.ولی من مادرمو16سالم بود ک از دست دادم...مادرم تمام زندگیم بود.تنها تکیه گاهم.وقتی رفت بدجوری زیر پام خالی شد...وی خب خدا این جور خواست!!
تو اون روزایی ک تازه از دستش داده بودم،همه میگفتن از خدا صبر بخواه...منم میگفتم صبره چی؟؟صبر بی کسی؟صبر بی پناه شدن؟صبر بی سنگ صبوری؟د اخه صبر تو چی؟؟؟؟
اونموقع من خودخواه بودم.فقط میگفتم خدایا چرا منو انقد تنها کردی...ولی الان میگم خدایا شکرت ک سختیای مادرم تموم شدو یجای بهتر نصیبش کردی.توی این دنیا سختی زیااااد کشید...زیاد
لحظه های دلتنگی،خیلی سخت هستن و طاقت فرسا،ولی تو از خدا صبر بخواه...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(