این عصرهای زمستان
از عصرهای پاییز هم دلگیر تر است
خدا نکند دلت گرفته باشه
آنقدر هم هوا سرد است
که دل هم سرگرم چیزی نمی شود
بغض می آید و میرود
ترانه شنیدن هم حالت را خوب نمیکند
فقط یک راه دارد که عصرهای زمستان را سر کن�
اینکه با تو و کنار تو باشم
حالا تو بگو برویم در عصر یخبندان
تو فقط باش
سرما و عصرش را
بدون بغض سر میکنم ...

تو اگر باز کنی پنجره ای سوی دلت
میتوان گفت که من چلچله باغ توا�
مثل یک پوپک سرمازده در بارش برف
سخت محتاج به گرمای توام

رفاقت مثل آدم برفی میمونه ، درست کردنش راحت اما نگه داشتنش سخت !

بیشتر از سنگهایت شیشه صد چندان شکست
در پی خواب زمستان باور گلدان شکست
رفتنت کابوس های باغ را تعبیر کرد
شاخه های سرو هم در عصر یخبندان شکست

فصل که رخت عوض می کند دوباره عاشقت می شوم …
گیرم زمستان باشد و من آهسته روی پیاده روی یخزده راه بروم !
عشق تو همین شال پشمی است که نفسم را گرم می کند !

تو اگر باز کنی پنجره ای سوی دلت
میتوان گفت که من چلچله باغ توا�
مثل یک پوپک سرمازده در بارش برف
سخت محتاج به گرمای توام