دوست دارم
سه شنبه ی آخر اسفند
از زیر کرسی تنهایی ا�
نبودنت را بکشم بیرون,
بیاندازم کف اتاق..
شعر بپاشم روش..
کبریت بزنم..
و از آتش یکسال انتظار بپرم..
بهار بی حضور تو,
کابوس این خواب زمستانی ست...
دوست دارم,
شکوفه,, بهانه ی تو باشد,
تو...
پیراهن تمام فصل ها که در راهند...

از عجایب عشق همین بس
تنها همانی آرامت می کند که دلت را آتش زده
چهارشنبه سوریت مبارک عشقم

چهارشنبه سوری رو با آش، شکلات و آجیل جشن بگیریم نه با سوختگی!
مثل قدیما که کل فامیل دور هم جمع میشدن یه آتیش روشن میکردن یه موزیک میزاشتنو میرقصیدن…

پاس دارم آتش جاوید را
یادگار فطرت جمشید را
چند روزی مانده بودش تا به عید
آمد آتش در چنین روزی پدید
بهر او آتشگهی آراستند
از پلیدی و سیاهی کاستند
پس از آن هرروز در روزی چنین
جشن سوری بوده در ایران زمین
تا که آتش را پرستاری کنی�
از اهورا طلب یاری کنی�
«« چهارشنبه سوری مبارک»»

آتش روشن کردم و عهد کردم تا خاموش شدنش دعایت کن�
میدانم به آنچه میخواهی میرسی ، چرا که من هر بار یک هیزم اضافه میکنم !
چهارشنبه سوریت مبارک

داره چهارشنبه سوری میاد
وای وای وای
خیلی میترسم من
وای وای وای