شعری بسیار زیبا از شاعر بزرگ شمس تبریزی همه شب،
چشم شدم،
اشک شدم،
ریزش یک کوه شدم.
ناله ی جانسوز شدم.
درطلب عشقِ تو،
بیمار شدم.
خاک نشین رخِ زیبایِ تو،
دلدار شدم.
به گدایی به درِ خانه یِ تو،
بیدل و تبدار شدم.
دربدرِ کوچه و بازار شدم .
تاک شدم،
برسر هر دار شدم،
در هوس رویِ تو،
بد نام شدم.
صحبت هر برزن و هر بام شدم،
جغد شبانگاه شدم.
ذرّه شدم ،
آب شدم ،
خاک شدم،
شُهره ی آفاق شدم.
مُرده و برباد شـدم.
وای که من خاک شـــــــدم ....!
#شمس_تبریزی

پاییز رسیده است
انار ها هم
تو اما
نرسیده ای هنوز
میوه #نارس کدام فصل بوده ای مگر ؟

عشق یعنی
عشقت بخاد بره سرکار
ساعت 6نیم صبح
الارم بزاری بیدارش کنی
تا خود سرکار باهم حرف بزنید بعد از اونور وقتی تعطیل شد با همه خستگیش تا خونه باهات حرف بزنه M

میگه کار غلطیه که آدمارو به خاطر ترک معشوق سرزنش کنی�
عشق که دست خود آدم نیست!
گیریم حرف تو راست ! عشق دست خودت نیست!
وفاداری هم دست خودت نیست؟
تعهد هم دست خودت نیست؟
پس فرق آدم با بقیه موجودات چیه؟
عقل آدم چی میشه اگه هر چی از کتابا خوندیم رو راحت قبول کنیم؟

سر به زیر و ساکت و بی سرصدا میرفت دل
ناگہان‌رویِ تٌو راٰ دید و حواسش پرت شد ..

دیدار یار غایب
دانی چه ذوق دارد؟
ابری که در بیابان
برتشنه ای ببارد
#سعدی