و به دوست داشتن قسم !
کسی که کوله بار سفر را
لابلای عاشقانه های مانده در دلش می بندد ،
شاعری است از جنس غزل
که تنها حرمت احساس نگه می دارد ، مبادا آلوده به التماس
شود ...
او می رود، نه اینکه دلش را پیش فروش عشق دیگری کرده
باشد ...
او می رود تا تنهایی اش را از آب و گلِ آغوشی در بیاورد ، که
همیشه...
روی وقتِ شرعیِ غزل هایش روزه ی سکوت می گیرد ...
حمیدرضا هندی