ﺧﺎﻧﻢ ﺗﻬﻤﯿﻨﻪ ﻣﯿﻼﻧﯽ :
ﮐﻮﺑﺎﻧﯽ ﭘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ
ﺩﺧﺘﺮﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺯﻥ ﺭﺍ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﺁﻏﺎﺯﻧﺪ
ﺩﺧﺘﺮﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﭘﯿﺪﺍﺳﺖ
ﺣﺠﺎﺏ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺸﺎﻥ ﻻﮎ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻟﺒﻬﺎﯾﺸﺎﻥ ﭘﺮﻭﺗﺰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺭﮊ ﻏﻠﯿﻆ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺍﻣﺎ ﭘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺳﺮﻭﺩ ﻧﺠﺎﺑﺖ ...
ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﮐﻮﺑﺎﻧﯽ
ﻫﯿﭽﮑﺪﺍﻣﺸﺎﻥ ﻟﺒﺎﺱ ﻣﺎﺭﮎ ﺩﺍﺭ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺍﻣﺎ ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻫﺮ ﺷﺐ ﻣﻮﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺷﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﻫﺮ ﺻﺒﺢ ﻣﯽ ﺑﺎﻓﻨﺪ
ﺩﺳﺘﺎﻥ ﻇﺮﯾﻔﺸﺎﻥ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﮐﻼﺷﯿﻨﮑﻒ ﺭﺍ ﺗﺎﺏ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ
ﺑﺎ ﺍﯾﻨﻬﻤﻪ
ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﮐﻮﺑﺎﻧﯽ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺯﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺩﻧﯿﺎ ﻋﺎﺷﻘﺸﺎﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ ...
ﮐﻮﺑﺎﻧﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﯼ ﻣﺎ ﺩﺭﺱ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ
ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﯿﻢ
ﻫﯿﭻ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﻧﺼﻒ ﯾﮏ ﻣﺮﺩ ﻧﯿﺴﺖ
ﻫﯿﭻ ﺑﯽ ﺣﺠﺎﺑﯽ ﻓﺎﺣﺸﻪ ﻧﯿﺴﺖ
ﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺧﺘﺮﺍﻧﯽ ﮐﻪ
ﺗﻨﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﻨﯿﺰﯼ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ ﻧﻤﯽ ﺳﭙﺎﺭﻧﺪ ...
ﮐﻮﺑﺎﻧﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺳﻘﻮﻁ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ
ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﮐﺮﺩ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺩﯾﮕﺮﯼ
ﺑﺎ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻧﺮﻣﯽ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ
ﻋﺮﻭﺱ ﺧﺎﮎ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ
ﺗﺎ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺩﺳﺖ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺩﺍﻋﺸﯿﺎﻥ ﺑﺮ ﺗﻦ ﭘﺎﮐﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮ ﺩﻝ ﻫﺎﯼ ﮐﺜﯿﻔﺸﺎﻥ ﺣﮏ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ
ﺁﺭﯼ ...
ﺗﻦ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻮﺑﺎﻧﯽ، ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺧﺎﮎ ﮐﻮﺑﺎﻧﯽ
ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺩﻟﺒﺮﯼ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(