حسرت دیدن گنبد طلا حرمت
داره مثل بغضی کهنه به دلم چنگ میزنه
اونقدر از تو دور شدم که این روزا فکر میکن�
غم غربت یه دنیا روی شونه منه
اونقدر از تو دور شدم که این روزا حس میکن�
همه جهان فقط قد یه زندونه برا�
من که عمریه هوایی یه بار دیدنت�
بگو پس کی نوبت من میشه پابوست بیام؟
میدونم پاتوق هرچی دل شکستست حرمه
هرکی از غربت این زمونه خستست حرمه
هرکی از دنیا بریده این روزا سمت توئه
هر کی هر چی که دره به روش بستست حرمه