تو دنیای من آدمایی هستن که خیلی راحت میتونن همه چیو به نفع خودشون تموم کنن میتونن حرفی رو که زدن پس بگیرن قولی رو که دادن زیر پا بذارن میتونن چیزی رو که هدیه دادن پس بگیرن حتی
میتونن اون هدیه رو دوباره بدن به یکی دیگه اما.... نمیدونن وقتی دلی رو شکستن تمام دنیارو هم بیارن آسمونم زمین بیاد، دیگه اون
دل، دل نمیشه..
نمیدونن یه روز میاد ک اول اسمشون مینویسن مرحوم.....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(