مامان لحاف من قرمز بود .چرا رنگش سفید شده؟
بالشم مثل پنبه بود پس چرا سنگ شده?
بابا تو که میدونستى من از تاریکى میترسم پس چرا لامپ رو روشن نکردى؟
مگه داره بارون میاد؟
اخه همه جا بوى نم خاک میده. من که دیروز حموم بودم پس چرا منو شستن؟
عشقم چرا گریه میکنى؟
اروم باش . مگه وقتى زنده بودم ارزشمو فهمیدى؟
چرا گریه میکنید؟
مگه همتون نمیگفتید الهى من نباشم تا راحت شید؟
حالا من رفتم به ارزوتون رسیدین؟

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(