دوستتدارم را من دلاویزترین شعرجهان یافته ام/این گل سرخ من است/دامنی پرکن از این گل/که دهی هدیه به خلق/که بری خانه دشمن/و فشانی بردوست/راز خوشبختی هرکس به پراکندن اوست/در دل هردم به خدا نورخواهد پاشید/روح خواهدبخشید/توهم ای خوب من این نکته به تکرار بگو/دوستتدارم رابه من بسیاربگو/دوستم داری را از من بسیار بپرس/این دلاویزترین شعرجهان را/همه وقت،همه جا/نه به یکبار و به ده بار/که صدباربگو...