ما چقدر بیکاریم آقا جان
چقدر بی‌بند و باریم آقا جان
شب‌ها صبح ، صبح ها شب میشوند
ما چقدر بیخیالیم آقا جان.
هر دم سخن‌از عشق تو گوییم ، امّا
یک قدم سوی تو نمی‌آییم ، آقا
می‌گوییم‌این جمعه به فکرت هستیم.
جمعه که شد ، بیرون شهر در شادمانی هستیم.
هر لحظه به فکر و تماشای ما هستی ، آقاجان
هر لحظه دورتر از تو هستیم ، آقا جان
خداکند این جمعه غافل نباشیم.
شرمنده مادرت زهرا (س) نباشیم.
اَللٰهَمَ عَجِل لِوَلیِّکَ الفَرَج السّاعة السّاعة السّاعة...

مهدی جان به حق مادرت زهرا بیا
لایک نمیخواهم فقط یه دعای فرج منو مهمون کن برای ظهور آقا امام زمان(عج)

قطعه گمشده ای از پر پرواز کم است
یازده بار شمردیم و یکی باز کم است
این همه آب جاریست نه اقیانوس است
عرق شرم زمین است که سرباز کم است

یک روز به هیبت سحر می آید
با سوز دل و دیده ی تر می آید
یک روز به انتقام هفتادو دو شمس
با سیصد و سیزده قمر می آید

باز هم غروبِ جمعه شد آقا نیامدی

باقر العلوم ﴿ علیہ‌السلام ﴾ :
وقٺی قائمِ ما (اهل بیٺ) قیام کرد
دسٺِ خود را بر روی سرِ بندگان قرار می دهد
بہ برکتِ آن ، عقل ها و اندیشہ ها از پراکندگی نجاٺ پیدا کرده
و فهمِ آنها کامل می گردد .
منبع : [ الکافي ، ج۱ ، ص۲۵ ]