زنــدگــی کــه تـــوش
یــــه مــــرد
بــــا بــــوی عــــطـــر و
یــــه لـباس ســفیــد و
تــــه ریـــش و
یــه لـــبخـــنـد خـــوشـــگل نـــداشــتــه بـــاشــه
کــــه وقـــت نـــمــاز صـــدات بــــزنـــه و بـــــگــه :
خــــــــــــاااانـــــــوووومم ... ؟؟
تـــــو ام داد بــــزنـــی بــــگـــی :
الـــــان آقـــــایــــی .. الـــــــان اومـــــــدم .. .
بـــعـــدشـــم بـــدو بــــدو بـــیــای
چـــــــادرتـــو از دســــتــش بــگـــیری و بـــا لــــبخـــنــد و شـــیطـــونی بـــهش بــگی
مـــرسی آقــــایــی خـــوشـــگــل�
بـــعــدشــم وایـــســی پـــشــت ســـرش و نــــمــاز بخـــونی
زنــــدگــی نیــســت
دنـــیــارم کـــه داشـــته باشـــی
زنـــدگــیِ بـــدونِ ایـــن یــه مـــورد ؛ زنـــدگـــی نـیــســت ..
تــــازه ..
آدم اگـــه در حـــالِ زنـــدگــی کـــردن بــاشــه
اولـــیــن چیــزی کــه بعــد از بــلنــد شــدن از پـــای ســجــاده ش حـــس مــیـکـنه
حـــسِ بــــوســـه عـــزیـــزِ دلــش رو پـــیشــونیـشــه .. .
هـــمــونـــی کــه پــشــت ســـرش ؛ بــا عـــشــق نــــمــاز خــونــــده ..
بـــقیـــه چـیــزا زنـــدگــی نـــیســتــن
فقـــط ادایِ زنـــدگـــی رو در میــــارن .. .

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(