عشقم سلام...
مے دونم یہ روز میاے پستامو میخونے و سکوت مےکنے ولے من واسہ دلخوشے این دل شکستم مے نویس�
مے دونے چند وقتہ ندارمت
مے دونے چند وقتہ شبا به ماه نگاه مے کنم و طبق عادت همیشگے مےگم "عزیزم  شبت بخیر "
بغضم داره میشکنه...
بغضے کہ چہ عاشقانہ بود, اگه تو آغوش تو میشکست...
خیلے تنهاشدم ... از وقتے رفتے هیچکس نتونست قلبمو براےخودش کنہ چرا رفتے..
یعنےتو همونے کہ میگفتے طاقت دیدن اشکاے منو ندارے...
دلم گریہ مے خاد .. .
یہ گریه ے بلند و طولانے مے دونم من چشماے رنگے ندارم...
صورت قشنگے ندارم ولے بہ همون خدایے کہ تو رو بهم داد عاشقت بودم میفهمے ...؟؟
عاشق ! ! !

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(