اگه چشمات ببیاره قد دریا
اگه بارون بشه قلب سیاهت
بازم اواره ی عشقم میمونی
بازم آواره میمونه نگاهت
میگفتی من برم اروم میگیری
میگفتی که عذاب زندگیت�
حالا من نیستم آرامش کو !؟
هنوزم اضطراب زندگیت�
تو دنیای منو از من گرفتی تورو تو آرزوهام ترد کرد�
دلی که تا خود دلبستگی رفت
تو دنیای جدیدم پرت کرد�
منوتو مال یک دنیا نبودیم تموم حس من تغییر کرده
ازون روزی که از من دل بریدی
غرورم بین حرفات گیر کرده
اگه چشمات ببیاره قد دریا
اگه بارون بشه قلب سیاهت
بازم اواره ی عشقم میمونی
بازم آواره میمونه نگاهت
میگفتی من برم اروم میگیری
میگفتی که عذاب زندگیت�
حالا من نیستم آرامش کو !؟
هنوزم اضطراب زندگیتم!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(