سلام
دوم شخص غایب ، همیشه بخند و همه ی دوستانی ک از حرفای من ناراحت شدن با همتون هستم
اول از همه روی صحبتای من با " اول شخص غایب " بود(نه با هیش کس دیگه،شماها چرا ناراحت میشید؟؟؟ من نمیدونم!!) که تو همون پست و پست بعدیم ازش معذرت خواهی کردم ک 1 وخ حرفامو ب پای چیز دیگه ای نذاره.و ظاهرا خودشون مشکلی با حرفای من نداشتن
هر چند من جواب سوالامو نگرفتم با اینکه خودشون گفتن : سوالی هس در خدمتم!!!!!
دوم این که:هر کس دیگه ای هم بود همین سوالا براش پیش میومد.تا جایی ک راه داشت سعی کردم توهین نکنم تا دل کسیُ نشکنم.
سوم این که: از مائده خانوم(hisssss) هم معذرت خواهی میکنم بخاطر اون پستم.و اونجا هم نوشتم اگه نمیتونم حرفاشونو باور کنم بخاطر اینه ک شاید چون خودم این چیزا رو ندیدم ،نمیتونم.و اصلا نگفتم ک داری دروغ میگی یا هر چیزه دیگه......
بعد اینکه: خداییش خودتون بعضی از این چیزا رو باور میکنید؟؟؟؟ ک مثلا یکی عروسیشو توی محرم بگیره؟؟؟ اصن دیدید؟؟؟؟ من ندیدم ،باورم نمیکنم.
خب راستش منم اول ب ذهنم رسید حرفای بعضی دوستان رمان نویسی و داستان باشه ولی خب بقول بعضیا نخاستم دل کسیُ بشکنم، اینجا ننوشت�
در ضمن اون کاربری هم ک گفته بود اگه گوشی اینترنت داشته باشه میشه پست گذاشت......(mobina75 ) با عقل(!) شما جور در میاد کسی ک تو شرایط روحی روانی مناسبی نیس و بالا سر قبر عشقش نشسته همون لحظه گوشیشو دربیاره پست بذاره؟؟؟؟ اصن مگه میشه....؟؟؟؟
لا اله الا الله......
اگه کسی از حرفام ناراحت شد بگه.بخداوندی خدا دوس ندارم کسی ازم ناراحت باشه ....
آیه12 سوره ی حجرات هم درمورد گمان بد زدنه.
خــــــداحـافـظ ...........

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(