تــوی ســرویــس دانشــگــاه بــه سـمـت دانشـگــاه ...
مــسـیـحا بــا یــه چـشـم بــسـتـه شـده ....
دوتــا پــسـر داشـتــن بــا هـم صـحـبـت مـیـکـردن ...
اولــی: مــیـدونــی دیــروز یــه نـفــر و تــور کــردم بــا سی تومن
ایـنـقـده خـوشـگـل بــود کــه سـعـید گـفـت 150 بــه بــالــا مـیـرزه
خــیـلــی تــوپ بــود یــه ح .......
دومـی: بــیار مـنـم بـبـیـنـمش ، دونـگ تــوام بــا مــن ...
_____________________________________________
بــرگــشـتــنـی
من: دکـتــرم گـفـتــه نـمـیـتــونـی تــا ســه مـاه نـماز حـتــی نشسته
بـخـونــی ...
رفـیـقـم : تـــو مــگــه نــمـازم مــیـخـونــی ؟؟؟
پـشـتـــ سریم : راسـتــی و ی س ک ی الــان قــوطی چـنـده فلانی ....
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مـتــاسفـم واقعا .....
صـدام در نـمـیــاد دیــه ....
خـوشبخـتـانـه دکـتــرا رضـایـت داشـتــن ولــی ظــاهر چـیـز دیــه ای نشون
مـیــده ....
هـیـچ نـعـمـتـی بالاتر از سـلـامـتـی نـیست ....
مــرسی از هــمـه ، نــوکـرِ هـمـتــونــم بــه مــولــا ، شـرمنده کردین
کوهیار عـزیز ایـشـالله زود زود بــابــا شـی .....
مـجـتـبی جـان دسـت خـدا پـشت و پـنـاهت ایشالله زود از خـدمت برگردی
لــایــک = صــفر

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(