دو تــا دسـتـاشـو مـشــت کــرد و جـلــوم گــرفــت . . .
گـفـت : اگـه بـگی گــل کـدومـه بـرای هـمـیـشـه باهـات مـیـمـونـم !
چــه انـتـخـــاب سخـتــی بــود . . .
تـــرس از دسـت دادنـش تـمــام وجـــــودمــو فــرا گــرفـتـه بــود . . .
بــرای از دسـت نـدادنـش مـحـکــم زدم پـشــت دسـت چــپش ،
و گـفـتـم ایـن گـلـه . . . !
دسـتـشــو بــاز کـــرد . . . گـــل بــود !
اشــکام جـاری شـد رو گـونـه هـام . . . بغلــــم کـرد تـا آرومـم کـنـه ،
حــواســش نـبــود . . .
وقـتـی بــا دســت راسـتــش اشـکـامـــو پـاک کـــرد . . .
فـهــمـیـدم تــو دســت راسـتــش هـــم گــل بـــود !
آنـکـه تـــو را مـی خــواهــد ، بـه هــر بـهــانـه ای مـی مــانــد . . . !

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(