√ * پست ویژه *
(پست آخر + مخصوص + ویژه)
سلام..
اومدم پست آخرمو بزارم
دوستان.. ازتون خیلی چیزا یاد گرفتم..
با پست های همدیگه خیلی خندیدم و خندیدید.. خیلی گریه کردم و گریه کردید.. خیلی روزای خوبی رو باهاتون داشتم..
دست روزگار فعلا طوری چرخیده که انگاری نباشم بهتره..
خیلیا رو اذیت کردم.. خیلیا گفتن میسپاریمت دست خدا.. خیلب رو رنجوندم که از همینجا از همتون عذر میخام.. ببخشید..
حلالم کنید..
هیچوقته هیچوقته هیچوقت یادم نمیرید.. دوستای خوب من..
تا اونجایی که بتونم پست هاتونو دنبال میکنم..
فقط تو رو خدا هم حلالم کنید هم دعام کنید.. مد همتون گرم
========================
+ مخصوص مجتبی
داداش همیشه با شنیدن صدات انرژی میگرفتم .از اینکه انقد غمگینی ولی انقد میگی و میخندی یه جوری میشدم. همش دوست داشتم و دارم.. سعی میکنم تو همه کارام الگوم قرارت بدم..
آقای مهندس, برو خدا به همرات ولی بدون دعای بچه ها پشتته.. دعای منم پشتته.. خیلی حرف زدم ولی اینو بدون حامد خاطرتو خیلی بیشتر از خیلی میخاد , کلی باهات حرف دارم....
به سلامت, خدا پشت و پناهت رفیق..
========================
+ویژه
برای چند نفر که پشتم بودن..شقایق که به داشتنش افتخار میکنم...داش کامران گل خودم...مسیحا جان..یکی که خیلی اذیتش کردم(ببخشید).. سعید.. سحر خانوم و لیلی خانوم که مخصوصا لیلی خانومو خیلی اذیتش کردم از جفتتون عذر میخام.. barane khoshk که همیشه به یادم بوده.. دریا که میخاد بره کربلا.. ماعده.. سانای ابجی بزرگه..مینا گلی ( خاررر شووور) و نازنین و نگار....
خلاصه دم همتون گرم..هیچوقت فراموشتون نمیکنم.. دوستون دارم.. مواظب خودتون باشید.. یاحق

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(