پـسـت ویـژه K: E
یـه کـلـیـپ دیـدم کـه بـه دل مـنـی پـر از گـنـاهـم نـشـسـت ، اشـکـمـو دراورد ، چـه بـرسـه بـه شـمـا کـه پـاکـیـت ، لـطفـا ده دقـیـقـه فـقـط وقـت بـزاریـت
کـی خـدا مـیـا تـرو بـسـوزونـه ؟؟واسـه چـی تـرو بـسـوزونـه ؟؟مـگـه مـیـدونـی قـیـمـت تـو چـقـده ؟؟ اینـقدر قـی‍ـمـت داری کـه تـو نـمـاز شـکـستـش زیـنـب اونـا کـه سـنـگ مـیـزدنـو دعـا مـیـکـرد ، اونـــــی کـه بـه سـر حــســیــن سـنـک مـیـزنـه ، اون ایــنــقــد مــیـــرزه کــه زیـنـب داره داره دعـاش مـیـکـنـه ، تـو چـقـدر مـیـرزی ، آره بـبـیـن تـو دیـگـه چـقـدر مـیـرزی
قـران مـیـگـه: یـه خـدایـی هـسـت اگـر بـشـنـاسـیـتـش آروم مـیـشـیـد ، کـیـا ؟ آدم خـوبـا ؟مـیـگـه : نـه بـابـا هـمـه آدمـا ،خـوب و بـد اگـر بـشـنـاسـیـدش آروم مـیـشـیـد
چـرا یـعـقـوب بـه هـجـر یـوسـف دچـار شـد ؟؟ فـقـیـر اومـد در خـونـش کـسـی بـهـش کـمـک نـکـرد ،کـسـی بـهـش تـوجـه نـکـرد ، خـدا بـهـش گـفـت ایـن چـه خـونـه ای هـسـت درسـت کـردی ،تـو اومـدی آیـنـه مـن بـاشـی اونـوقـت فـقـیـر اوده در خـونـت بـهـش بـی تــوجـهـی شـده بـه فـقـر ، تـویـی کـه قـرار بـود آیـنـه مـن بـاشـی ، نـکـنـه بـنـده هـای مـن فـکـر کـنـن مـنـم مـثـل تـوئم ،مـن ایـنجـورم ؟ مـنـی کـسـی مـیـاد در خـونـم ردش مـیـکـنـم ؟ مـن وقـت قـبـلـی مـیـدم ؟ اصـلا من وقت دارم ؟مـن مـیـگـم هـر وقـت خـواسـتـی بـیـا ، هـر جـور خـواسـتـی بـیـا ، بـا وضـو بـی وضـو . خـوابـیـده نـشـسـتـه اصـلا وسـط مـسـتـی بـگـو یـا خـداااااا،
حـسـیـنـی کـه داشـت گـریـه مـیـکـرد ، شـمـر مـیـگـه گـفـتـم : هـــا دنـبـال حـکـومـت اومـدی ؟بـا چـشـاش اشـاره کـرد بـیـا نـزدیـک ، دسـتـاشـو نـمـیـتونست تـکون بـده ، صـد هــا زخــم بـه بـدنـشـه ، مـیـگـه صـورتـم رو بــردم نـزدیک گـفـت بـرا تـو گـریــه مـیـکـنـم ، خـدایـی کـه بـنـدش ایـنـقـدر خـوبـه خـودش دیـگـه چـقـدر خـوبـه ؟؟این بخش گذاشتم چون خیلیا میان اینجا .
یا علی ...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(