بــــــاور کـــردم !
.
.
.
.
وقـــتی روز تـــولدم پیـــامامـــو به امیـــد اینـــکه از طـــرف تـــو باشه بـــاز میکـــردم امـــا نشـــونی ازتــــ نمیدیــــدم
وقتــــی اخـــر شـــب ، بـــرای خـــالی کـــردن بغضـــم رفـــــتم یه گوشــــه و تنهـــا شمعـــی که داشتـــمُ به یـــآد تـــو فــــوت کـــردم ، بـــاورم شـــد دیـــگه نیـــستی !
بـــاور کـــردم دیگــــه نـــدارمــــت !
بـــاور کردم بــــرگشتــــــی تو کــــارت نیــــــست ....
_______________________________________________
خــــدای من .... خــــدای قشنــــگم !
ایـــن روزها بیشـــتر حواســـت به مـــن باشـــد ...
میـــگویند بزرگـــترین شکســـت از دســـت دادن ایـــمان است ، حـــواست باشـــد که مـــن هنــــــــوز شکســـت نخورده امـــــــ
من هنــوز همـــ تـــو را به نـــام " قـــــــاضی الحــــاجـــــات " میخوانمـــ
حتـــی اگـــر همـــه التماســـهایم را نادیـــده بگـــــیری
هنـــــوز همـــ تو را " ارحـــــــــم الراحــــــمین " میدانمـــ
حـــــتی اگـــر سخت بگیــــری
هنــــــوز هم تـــو همـــــــان خــــدایی ....
امــــــــا مـــــــن !
مـــــــگذار که از دســــــت برومـــــ ....
مــــن امـــــــیدم به توســـــت
بـــــرای دلــــم " امـــن یجـــــیب " بخـــــوان
تا ارامـــ شــــود این مضــــطر .... تا ارامــــ گیـــــرد ایـــن قلبـــــ نا ارامـــ
خـــــدای من !
به حضـــــورت ، به نگـــــــاهت و به یاریـــــــت نیازمـــــندمـــــ ....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(