حسین پناهی چه زیبا گفته
روحش شاد
وقتی بمیرم هیچ اتفاقی نخواهد افتاد....!!!!
نه جایی به خاطرم تعطیل می شود...!
نه در اخبار حرفی زده می شود....!
نه خیابانی بسته می شود...!
ونه در تقویم خطی به اسمم نوشته می شود....!
تنها موهای مادرم کمی سپیدتر می شود...!
وپدرم کمی شکسته تر....!
اقواممان چندروزه آسوده از کار.....!
دوستانم بعد از خاکسپاری موقع خوردن کباب
آرام آرام خنده هایشان شروع می شود....!
راستی عشق قدیم را بگو.....!
هه .....!
او هم با خنده هایش در آغوش دیگری مرا از یاد
می برد....!
من فقط تنها گور کنی را خسته می کنم...!
ومداحی که الکی از خوبی های نداشته ام می گوید
واشک تمساح می ریزد....!
ودر آخر من می مانم وگورستان سرد وتاریک
وغم همیشگی ام که همراهم می ماند....!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(