جایی خواندم ما آدمها زنده ایم ب سبب انکه کسی دوستمان داشته باشد....
سوالی پیش امد من برای چه زنده ام؟؟!!!
------------------------------------------------
دیروز داشتم با مامانم حرف میزدم برگش بهم گف خیلی بی احساسی...هیچی تو دنیا ناراحتت نمیکنه....راستش...خیلی خوشحال شدم...ی جورایی از خودم خوشم اومد!!حداقل تونستم جوری رفتار کنم ک هیشکی حتی مامانم نفهمه حالمو....
نازنین:کاملا با حرفات موافقم!ی بار دیگه ی نفر بگه میخام برم خودمو از دستش میندازم تو تانکر اسید !!اینجوری خونمم میفته گردنش تازه باید دیه هم بده!!!بله!اینجوریاس...
دادا نیما:چی شده دادا؟؟تو چرا ناراحتی؟؟والا من فک میکردم فقط تو بین ما بی مشکلی...اگه حرف زدن حالتو خوب میکنه بحرف دادا...بگو چته.
مائده:فدات شم تو ک همه رو بردی جز فامیلای خودت!!! یهو بگو سعید تنها بیاد دیگه....البته منم طرف توام ها.

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(