سلــاامـ
اول ازهمــه:ممنــونــم از معــرفتت...
*حتمـــابخـــونیــن*
خواستــــم داد شوم... گرچه لبـــم دوخته است
خودم و جدّم و جــدّ پدرم سوخــته است
خواســـتم جیغ شوم، گریه ی بی شرط شــوم
خواستم از همه ی مرحله ها پرت شـــــو�
یــک نفــر، از وســط کوچه صدا کرد مرا
بازی مسخره ای بود... رهــا کرد مــرا
با خـــودم، با همه، با ترس تو مخلوط شــد�
شوت بودم! که به بازی بدی شوت شــدم!!
خــشم و توپیــدن من! در پی ِ یـــاری تازه
ترس گل دادن تو در وســط ِ دروازه
از تحــــمّل که گذشــتم به تحــمّل خورد�
دردم این بود که از یار ِ خودی گل خوردم!
حرفی از عقل ِ بداندیش به یک مست زدند
“”باختم! آخر بازی، همگــــی دست زدند””
دوستــون دارم..
موفق بــاشین...
بــدرود...
00:36چهــارشنبــه

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(