جای هر آن چیزی که در دنیا ندارم، دوستت دار�
تنها دلیلِ لحظه های انتظارم ! دوستت دار�
ای آشنای جاودان، ای واژه ی احساس ناب، ای عشق
با اینکه دیگر نیستی حتی کنارم، دوستت دار�
آرام جان! با ذکر نامت زیر لب آرام می گیر�
عشق تو را در کنج سینه پاسدارم، دوستت دار�
با هر غزل از جوهر اشکم درون شعر می ریز�
با بغض می گویم : تمام روزگارم ! دوستت دار�
هر روز من..، بیهوده..؛ بی تو طی شد ، اما نه !
شب تا سحر یاد تو را در سینه دارم، دوستت دار�
شعرمرا یک بار دیگر هم بخوان بی بغض، با لبخند
زیرا هلال خنده ات را خواستارم ، دوستت دارم

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(