یــکــی از لــذتـــایِ لــعـنـتــی ای کــه نــیـسـت ....
خــسـتــه از ســرِکــارِ لـعـنـتــی بــیـام خــونــه ، ســاعـت از 11 هــم گـذشـتــه
پــا بــذاری تــو خــونــه ، هــمـه جـا هــم تــاریــکِ ، کــفـشـــاتــو بــذاری سرجاش
بــیــای تــو اتــاق خـواب آروم بــبـیـنــی عــشـقــت نــیــسـت ...
نــگـران بــشــی بــیــای تــو پـذیـرایــی یــه دفــه چــراغــارو روشـن کــنــه
بــپــرِ بــغــلــت بــا اون کــلـا بــوقـیـای خـوشگـل بــعـد از کـلــی مـاچ و مـاچ
بــگـه تــولــدت مبــارک عــزیــزم ، تــوهـم یــه دفــه تــازه یــادت بـیـوفتــه کـه
امــشــب شــبِ مــیـلـادِ حـضـرتِ مـسـیـحِ و تــولــدمِ ....
بــعــد از کـلـی قــربــون صــدقــه رفـتــنــم و کــادو و نــهـایـت خـوشـبـخـتی
تـــا 3 نــصــفِ شــب فــیـلــمِ خـنـده داری کــه گـرفـتــه رو نــیـگـا مـیـکـنـی�
بــعــد بــبـیـنــم خــوابـش بــرده بــر دارم بـبـرمـش ســرِ تــخـت بــخـوابــونـمش
یــه بــوسِ کـوچـولـو هـم روی پـیـشـونـیـش بــزنــم ... بــا ایـنـکـه خـسـتــم
قــبـلـی کـه بــخـوابــم ، دو رکـعـت نـمـاز شـکر بــه خـاطـر عـشـقــم کــه خـدا
بــهــم داده مـیـخـونــم و مــیــرم مــیــخـوابــم ....
... بــیـدار کــه مـیـشـم گــردن درد شـدیـد ، چـشـایِ پرِ
اشــک ، سـاعـت 3:15 صب ، تــک و تــنـهــا .....
تــولـــدت مــبــارک مـسـیـحـا
بــبـخـشـیــد یــکـم دلــم گـرفــتــه بــود .....
از دوسـتـانـی کــه تـبریک گفتن مـمـنـونــم ، مــرسـی رفقای گلم

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(