مـــــن خدای زمستون رو دوست دارم!
شبهای زمستون اينقدر طولانی هست كه آدم اين فرصت رو داره كه به آسمون نگاه كنه و خدا رو صدا كنه.
خدايی كه پنهان نيست، خدايی كه آشكار است.
خدايي كه همين نزديكی‌هاست و من می‌تونم صداش كنم، باهاش حرف بزنم و ازش چيزی بخوام بي آنكه خجالت بكشم.
مي تونم حضورش رو حس كنم و از حضورش گرم بشم. اميد بگيرم، انرژی بگيرم.
می‌تونم بي دريغ دوسش داشته باشم.
آن قدر كه هر وقت از دستش عصباني شدم، داد بكشم.
مــــــن خدای زمستونو دوســـــت دارم!
لایک لدفن...

تو اگر باز کنی پنجره ای سوی دلت
میتوان گفت که من چلچله باغ توا�
مثل یک پوپک سرمازده در بارش برف
سخت محتاج به گرمای توام

رفاقت مثل آدم برفی میمونه ، درست کردنش راحت اما نگه داشتنش سخت !

بیشتر از سنگهایت شیشه صد چندان شکست
در پی خواب زمستان باور گلدان شکست
رفتنت کابوس های باغ را تعبیر کرد
شاخه های سرو هم در عصر یخبندان شکست

فصل که رخت عوض می کند دوباره عاشقت می شوم …
گیرم زمستان باشد و من آهسته روی پیاده روی یخزده راه بروم !
عشق تو همین شال پشمی است که نفسم را گرم می کند !

تو اگر باز کنی پنجره ای سوی دلت
میتوان گفت که من چلچله باغ توا�
مثل یک پوپک سرمازده در بارش برف
سخت محتاج به گرمای توام