اواخر اذر 90 بود که با هم اشنا شدیم
بر عکس خیلی از رابطه ها هیچ عجله ای تو کارمون نبود ...
یک هفته از اشناییمون میگذشت ، شب یلدا بود ...
بهش گفتم پارسا ؟ هیچ دقت کردی ما یه هفته اس همدیگه رو میشناسیم اما هنوز صدای همو نشنیدیم ؟
حرفمو تصدیق کرد و قرار گذاشتیم بعد تموم شدن کارام با هم حرف بزنیم .
بالاخره ساعت 5.30 غروب موفق شدم باهاش تماس بگیرم و برای بار اول صداشو بشنوم ...
اگر 2 ماه دیگه هم صبر میکرد برای سومین سال خاطره اون شبو مرور میکردیم ...
اخ که چه شب سختی رو قراره پشت سر بزارم بدون تو ....
______________________________________
دوست عزیز shilan...boukani ممنونم !
امیدوارم خدا هم به شما و هم به من قدرت تحمل این شرایطو بده ...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(