(بازم شوری اشک و لبهای سردم من این بازی رو صددفعه دوره کردم....)
اینجا همه از خاطراتشون با عشقشون میگن.منم اومدم از خاطره هام بگم ولی عشق من با مال شما ی ذره فرق داره....عشق من بابامه...
یادش بخیر.....اون روزایی ک هنوز تنها دخترش بودم وقتی صدای در میومد میفهمیدم برگشته خونه مثه بچه کوچولوها بدو بدو میرفتم جلو در.......
وقتی میخاست استراحت کنه میرفتم جلوش انگشتمو میبردم جلو چشش میگفتم:انگشت بکنم تو چشمت؟؟؟!!میگف:خدا این روانی چی بود نصیب ما کردی؟!!!
ی بار خواب بودم حس کردم ی چیزی رف تو صورتم پاشدم دیدم داره بوسم میکنه!زدم پس کله اش داد زدم:برو اونور!!گف:بدبخت!فردا کمبود محبت میگیری!!!
بعضی وقتا با هم کشتی میگرفتیم.بعضی وقتا دعوامون میشد.وقتی موهامو کوتاه میکردم مسخره ام میکرد میگف:شکل بز شدی!!خدا!من حاضرم همه چیمو بدم فقط ی بار دیگه بابام بهم بگه شکل بز شدی....
خدا!گناهم از کی بیشتره؟؟؟صدبار التماست کردم ک درستش کنی.چرا نمیشه؟؟خدایا!تو رو خدا درستش کن.من بابامو میخام....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(