.. ... ......
ﺑﺰﻥ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺩﺭﻭﻏﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ ... ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺧﻮﺩﻡ ! ﮐﻪ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻡ ﻭ ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﺳﺎﺩﻩ ﻓﺮﺽ ﮐﺮﺩﯼ ...
ﺑﺰﻥ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺧﯿﺎﻧﺘﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﻢ ﮐﺮﺩﯼ ... ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺩﻟﺨﻮﺷﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯿﺪﺍﺩﻡ ﻭ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ : ﻫﺮ ﺁﺩﻣﯽ ﻣﯿﺘﻮﻧﻪ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮐﻨﻪ ...
ﺑﺰﻥ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﻫﻤﻪ ﻗﻮﻝ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺯﺩﯼ ﺯﯾﺮﺵ ... ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺯﻭﺩ ﺑﺎﻭﺭ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﻧﻤﯿﻔﻬﻤﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﺣﺮﻓﺎﺕ ﻓﻘﻂ ﺣﺮﻑ ﺑﻮﺩ ...
ﺑﺰﻥ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺍﻭﻥ ﺣﺮﻓﺎ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺯﺩﻧﺸﻮﻥ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﻭ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻤﺮﻧﮓ ﮐﺮﺩﯼ ... ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﻡ ﺑﺨﺸﯿﺪﻣﺖ ...
ﺑﺰﻥ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺷﺒﯽ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ : ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﺜﻞ ﻗﺒﻞ ﻣﯿﺸﻪ؛ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯﻡ ﺣﺮﻑ ﺑﻮﺩ ﻓﻘﻂ ﺣﺮﻑ ... ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺣﺮﻓﺎﺕ ﺑﺎﻭﺭﻡ ﻧﻤﯿﺸﻪ ...
ﺑﺰﻥ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﯽ ﻣﻌﺮﻓﺘﯿﺎﺕ ﻭ ﻧﺎﻣﺮﺩﯾﺎﺕ ... ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺻﺒﺮﯼ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﺍﺗﻮ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﺮﺩﻡ ...
ﺑﺰﻥ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎﻣﻮﻥ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﯾﮑﯽ ﺗﻮ ﺫﻫﻨﺖ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﯿﺸﻦ ... ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻝ ﺁﺷﻨﺎﯾﯿﻤﻮﻥ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺮﻓﺎﺕ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﻫﻤﺪﺭﺩﯼ..
باختم اونم بدجور...باشه خدا باهام بازی کن مهم تویی ک خوشت بیاد

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(