جمعه روز تولدش بود ...
از چند روز قبل یه سیم کارت ایرانسل خریده بودم که براش پیام صوتی ارسال کنم ، نگران اینکه جواب بده یا نده نبودم چون میدونستم اینقدر با ادب هست که جواب کسایی که بهش احترام میذارنو بده ...
وقتی پیاممو شنیده بود ، sMs داد که : پیام صوتی که فرستاده بودی به دستم رسید ، با شنیدنش بغضم گرفت :(
وقتی این sMs خوندم تو خیابون بودم و یه دفعه اینقدر دلم گرفت که بی توجه به جایی که هستم گذاشتم اشکام سرازیر بشن ...
پسر خوب ، خبر نداری من با چه حالی اون پیامو ضبط کردم ! شاید بیشتر از 16 - 17 بار وسط حرفام گریه ام گرفت و مجبور شدم قطعش کنم ...
خدا جون�
میدونم برای هرکسی ماجرامو تعریف کنم حق رو به پارسا میده و رفتار ایشونو درست میدونه ...
میدونم دوری کردنش از من به نفع هر دومونه
میدونم هیچ اینده ای با هم نداریم ...
اما
هر کسی ندونه تو میدونی احساسمون به هم چقدر پاکه ...
نذار این احساس حروم بشه
خدایا وقت برای دوری کردن از هم زیاد داریم ، خیییلی زیاد
تو راضی نباش این فرصت کم با هم بودنو به خاطر اینکه باید " ادم منطقی " باشیم از دست بدیم ...
خودت یه جوری درستش کن ...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(