بچه ها یه چیزی رو خیلی وقته میخوام بگم اما هی دلم نیومد بگم و ناراحتتون کنم.
امروز دیگه با پست[saheletanhayi]نتونستم جلو خودمو بگیرم.
این پستو میذارم به سلامتی اونایی که مثل من حسرت آغوش مادرشونو دارن.حسرت یه بار بوسیدنش.
اونایی که یادشون نمیاد مادر داشتن چه حسی داره...
از مادر فقط یه سنگ سرد براشون مونده...
بچه ها قدر مادراتونو بدونید.نبودش یعنی یه دنیای سرد و خالی.
روح مامان گلم شاد...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(