عشــــق یــــنی
وقتی مـــیترســــه...
یجـــــوری بغــــلش کــــنی...
همـــه چـــــی یــــادش بــــره جز خــــودت...
فـــــقط صـــدای تـــــورو بشنــــــوه...
چـــــشاش فــــــقط تـــــورو بــــــبینه...
فقط صـــــدای نــــــفس هاتو بشــــنوه...
اون غــــــرق میشه تــــــو رویــــــای با تـــــو بودن...
تــــوام هواشـــــو داشـــــته باش....
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ــــــ ـ ــــــ ــ ــــ ــــ
سحر خانم (اول شخص غایب) : ببخشید سحــــرخانم، معذرت...
خودتون میدونین اونجا به غیر نیلــــو کیا برام عزیز بودن و ارزش داشتن (اسم نمیبرم ولی از همین تریبون اعلام میکنم کوچیک همتـــونم)
... شماها ارزشـــــتون واسه من خیلـــــی زیاده...خودتونم میدونـــــید

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(