♥♥♥مرتضی جوان بود؟
خیلی ها در جوانی پر کشیدند.
مریضی سخت داشت؟
خیلی جوان ها پس از مریضی سخت عروج کردند...
هنرمند مردمی بود؟
بودند هنرمندان جوانی که پس از جدالی سخت به آغوش خدا پناه بردند...
شاید اینها باشد اما همه این نبود.
.
این فرمول جوانی+مریضی+هنرمندی مساوی این تشییع و این جمعیت نمیشود.
باید چیز دیگری نیز باشد.
یک چیزی بین مرتضی و خدا.
یک چیزی که نمی دانیم
و شاید خود مرتضی هم نداند.
یک جایی یک کاری کرده...
من نمی دانم به کودکی لبخند زده
یا دست مادرش را از ته دل بوسیده...
خدا دنبال بهانه های کوچک است اما از جنسی که خودش می داند...
نمی دانم مرتضی چه سنگی در برکه هستی انداخته که ارتعاش امواجش اینگونه سونامی وار قد کشیده اما الان یک چیز را فهمیده ام...
نه قبلا هم فهمیده بودم الان به یقین رسیده ام...
حرف و وعده خودش است...
تعز من تشا...
هر که را بخواهد عزیز می کند...
روحش شاد يادش گرامي
هميشه در قلبها مي ماني...♥♥♥

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(