امــیـدوارم خـوشـتـون بــیـاد ....
یــکـی از لـذتــایــی کـه هـیـچ وقــت نــشــد...
دو نفــری بــا هـم بـاشـیـم و کـلــی هــم ســرحــال
تــویِ زمـسـتــون ، تــویِ خــیــابــون ، یــه دفــه خــان�
هــوسِ بـسـتـنــی بـفـرمــایـنـد ....
بــعــد هــیــچــی دیــه مــیـریـم درِ بـسـتـنـی فروشی
یــه نــگــاهـی بــه فـروشـنـده بــکـنـم و بــگـم دوتــا
بـسـتـنـی مـیـوه ای لـطـفـا:) ، فــروشـنـده هـم کــه
انـگــاری کـلـا بــسـاطِ بـسـتـنـی شـو جـمـع کـرده و
جـلـویِ پـیـشـخـون فـقـط ذرت مکـزیـکـی و چـای داغ
و شـکـلـات داغ و.... داره یــه نــگـاهـی از اون
نــگـاهــایی کــه حــامـد و مـجـتـبـی و... مـوقــع دیـدن
پـسـتـایِ ایــنجـانـب مـیــکـنـن بــه مــا بــکـنــه ، مــا دوتا
هــم بــا شـال و کــلا و پــالــتــوی پـوست کرکدیل خان�
، بــگــه تــشـریـف بــیـاریــن تــو مــیــل کـنــیــن بـیـرون
ســرده .... بــعــلــه تــیـکـشــم انـداخـت بــمـون &_&
هـیـچـی دیــه رفـتــیـم تــو و خـانـم عـوض یـکـی دوتـا
زدن تــو رگ و اومـدیـم بـریـم کـه یــه دفــه حـال خـانـ�
بــه هـم خـورد ، اومـدم بـلـنـدش کـنـم ، پـام لیــز خـورد
پــا گـذاشـتـام رو پـاش ، فـک کـنـم پــاش شیـکـسـت ،
دسـت گـرفـتـم بــه پـیش خـون فـروشـنـده کـه نیوفـتـم
روش لــه بشــه دسـتـم گـرفــت تــمـام تــه لـیـوانـای
قـهـوه و شـکـلـاتـا و یــکـی دوتــا هـم لـیـوان گـنـده ی
کـافـه گـلـاسـه و ذرت مـکـزیـکـی ، بــا هـم زنِ هـویـج
ن ن آبـمـیـوه گـیریه اسمش ، بـه هـمـراه سـیـنـیـش
چــپــه شــد روی خـانـمِ بـیـچـاره و کـلـا بیهـوش شـد
اومـدم برم بـلـنـدش کـنـم فـروشـنـده گـفـت هــویییی
عــامـو ولـش کـن الـان ایـن بـار جـفـت پـا مـیـری تـو
صـورتـــش ، وسـیـلـه داری ؟؟؟ گـفـتـم : نـــ گـذاشـتـ�
خـونــه ، حــالــا قـیـافــه ی مـرده #_# تــو ایــن سـرما
نصــفـه شـب دسـتـــِــ زنـتـو گـرفـتـی آوردی پـیـاده رویِ
بــهــاری ، والــا حـیـفِ حـقـوقــی کـه بــه تــویِ اوسـکـل
مــیــدن ، حـالا مــنـم بــم برخـورده بــود ، آخــه بـچـه پرو
هــم ســنِ هـمـیـن کـیـان کچـلِ خـودمـون بـود ، هیچی
دیــه بــا کـلــه رفـتــم تــو صـورتــش مـردم جـمـع شـدن
110 اومــد یــه دفـه بـه خـودم اومـدم دیــدم زنـمـو بردن
بیـمـارسـتـان و خـودمم الــان تــو بـازداشـتـگـاهــم .....
بــه یــه بـدبـخـتـیـی درآوردنـم از بـازداشـتـگـاه و سـریـع
خــودمــو رسـوندم بـالـا سـرِ عـشقـمــو دیــدم رنـگــش
هـنـوزم مــثــِــ گـچِ دکـتـرش اومــد یــه نـگـاهـی بـه من
کـرد یــه دوتــا فــوشـم تــو دلـش بــم داد و گـفــت :
آخــه مـرده نـاحـسـابـی آمـد زنـشـو کــه دو قــلـوه بـارداره
نصـفِ شـب مـیـبـره پـیـاده روی اونـم تـو سـرمــا ؟؟؟؟
بــیــا ، ایــن نـسـخـرو بــگـیــر بـــراش ، پــاشـم شـیـکـسته
گـرفـتـیـمـش تـو گـچ ، تــازه خـوابــش بـرده از شـب نگران
تــو بــود ....
حــالــا مــن هـمـیـنـطـوری خـشـکـم زده ، وقـتــی دکـتــر
رفــت بــرگـشـتـم بــالـا ســرِ عـشـقــم و زل زل فقـط
نــیــگـاش کــردم ، 5 روز دیــه تـولـدم بــود آخــه ، مـیدونست�
مـیـخـواسـتـه ســورپـرایـزم کــنــه ، یــه نــگــاهــی بــش
کــردم ، دسـتــای ســردشـو تــویِ دسـتـام گـرفــتــ�
بــا تــمـام وجــودم از تــه قــلـبــم چــنـد قــطــره اشــک
ریـخـتــم روی دسـتــاش کـه در حـال بــوسـیـدنــش
بــودم ریختم کــه دیــدم آروم آروم چـشـایِ قـشـنـگـشـو باز
کــرد و گــفــت: مـسـیــحـا ، فـهـمـیـدی ؟؟
اونــجـاسـت کــه بــجــز بــوسـیـدنـش و عـذرخـواهـی
کــاری ازم بــر نیومد ....
ایــن داسـتـانِ خـیـالـیِ عــاشـقـانـه تـقـدیـم بــه
هــمـه ی اونــایـی کــه مــالِ پــیــج تــنـهـایــی ان....
لــایــک مـثِ هـمـیـشـه صــفــر

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(