سـلام به هــمـه ی دوستــای عــزیــز تـنـهـایــی ...
مــن یــه مقــدار گــرفــاریــم زیــاد شــده ، واس خــاطر
هــمـیــن خـیـلـی کـم مـیـرسـم بــیـام 4جوک خـوشـحـالـ�
کــه مـدیــرانِ عـزیـزِ 4جـوک دوبــاره اجـازه دادن ایـنـجـا بـشـه
هـمـون جـای قـبـلـی ، از مـدیـر بـه روزرسـانـی هـم تـشـکـر دار�
بــا ایـنـکـه نـمـیـشـنـاسـم کـی هـسـتـیـن ولـی از پـسـتـایـی کـه
تــایـیـد مـیـکـنـی مـعـلـومـه ... مــرسـی.
دوسـتـانـی کـه بـا مـن کـار دارن یـا سـوالـی احـیـانـا حـرفـی و...
دارن بـا مـن حـتـمـا اســمـمـو اول پـاراگراف بـزنـن چـون مـن هـ�
چـشـمـام ضـعـیـف شـده هـم مـشـغلـه ام زیـاده مـرسـی از
دوسـتـانـی کـه سـراغ مـارو گـرفـتـن اسـم نـمـیـبـرم ولـی خـیلی
مـخـلـصـم ، بـه دوسـتانِ جـدیـدی هـم کـه اومـدن خـوش آمد میگ�
دوسـتای قـدیـمـیـم کـه خـیلی وقـت بـود نـبـودن یـه چـنـد تـایی
شـون ولی تـازه بـرگـشـتـن خـوش اومـد مـیـگـم ، یــادش بـخـیـر
قـبـلنـا یــکـه تــاز تـنـهـایی و عاشقانه داشـت بــود و دوتــایِ دیـه
ولــی حـالــا چی .... هـیـچـی ....
ولــی خـدایـیـش چـه ویژه هــایی مـیـزدم هــا ...
ایـشـالله کـه هـمـتـون خـوش بـاشـیـن ...
:-*

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(