دنیای مجازی بد نیست تنهایی آدمو پر میکنه ولی بدیش عشق مجازیه
که نمیدونی طرفت راست میگه یا دروغ نمیدونی با تو هست یا خیلیای دیگه
نمیدونی به تو فکر میکنه یا نه اصلا نگاهشو نمیبینی که بخوای سردی نگاهشو تشخیص بدی
صداشو نمیشنوی که بخوای بی تفاوتی رو تو صداش احساس کنی ویه روز که به یه بهانه کوچیک و مسخره
تنهات میذاره میره تو می مونی و هزار تا چرا و اما واگر عشق مجازی اسمش روشه مجازی تجربه کردم که میگم حالا تصمیم با خودتونه از ما گفتن بود.

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(