* ویژه برای مرتضی عزیز - یکی هست .. که دیگه نیست*
دلم این روزها عجیب بهانه ات را میگیرد
نمیدانم در شهر چه اتفاقی افتاده است
حرف هایشان را نمیفهم�
گیج و مبهوت فقط مینگر�
نمیدانم چرا این روز ها با اهنگ های شادت اشک میریز�
نمیدانم ..
به همه خبر دادم که همین روزها از سفر برمیگردی..
منتظر شروع دوباره ات تا خود صبح خدایم را میخوانم
من کر شده ام به دروغ های این مردم
و یقین دارم رفته ای لباس عوض کنی تا در پارت دوم زندگیت از همه ما دلبری کنی
زودتر برگرد..
نوازندگانت نواختن را شروع کرده اند
نور سالن به طرف در تنظیم شده است
و همه ماچشمانمان را به همان در ورود تو و همان نور دوخته ایم ..
>> روحش شاد + فاتحه <<

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(