دوباره یه غم بزرگ.
آخه چجوری باور کنیم؟
وای خدا...
این لحظه ها بدتر از اونه که باور کنی...
مرتضی پاشایی عزیز،امپراتور قلب های همه ما،روحت شاد...
فقط اگه مونده بودی روزای پاییزی هممون قشنگتر بود.
چجوری میشه این صدای جاودانه دیگه نباشه؟
وااای.چجوری میتونیم بگیم تسلیت؟
دلامون چجوری تسلی میگیره آخه؟
چطور دلت اومد بری؟
شادی روح پاکش صلوات.

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(