مرتضی پاشایی رفت ولی به همه یاد داد که ناامیدی بزرگترین گناهه........و تا وقتی نفس هست امیدم هست.......من1سال و11 ماه و 11روز پیش عزبزترین ادم زندگیم«دایی مجیدم»رو بخاطر سرطان دستگاه گوارش از دست دادم.......هنوزم با اینکه نبودنشو میبینم رفتنشو باور نکردم.......خیییییلیییی سخته..........خدا به خانواده مرتضی صبر بده.........شادی روح همه رفتگان صلوات...........دلتنگتیم دایی مجیدم......
6روز دیگه تولدمه29ابان1373...شیرازیم

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(