پُشتِ هَر پَنجَره شَب می لَرزَد،مَن اَز این پَنجَره ها می تَرسَ�
وَ اَز این رِخوَتِ بی پایانَت آی! اَنگیزه فَردا نَشُدَن
راه طولانی و شَب سَنگین اَست،وَسَطِ کوچه کَمی می خوابَ�
"صُبح دیگَر چه تَفاوُت دارَد،با تو بیدار شُدَن یا نَشُدَن؟"
*مهدی فرجی*