سلام دوستای گلم... من جدیدا اومدم... تو پستای قبلیم خیلی مبهم جریانمو گفتم چون گریه بهم اجازه نمیداد ... حالامیخام کلا بهتون بگم تایکم آروم شم چون هیچکسو ندارم که باهاش دردودل کنم. من اسمم مهساست و21سالمه. ازبچگی بی پدر بودم. زنده بود ولی پیشم نبود... چون خودم خیلی حساسم دوست ندارم کسی رو هم ناراحت کنم اما نمیدونم چرا دل خودم انقدر میشکنه.. بذارین براتون از عشقم بگم. سال 91 باهم آشناشدیم دانشگاش یه کوچه از کوچه دانشگاه ما بالاتربود. اولش زیاد جدی نمیگرفتمش راستش امیرحسین خیلی پسر باایمان و پاکی بود اونقدر بهم محبت کردو نازمو خرید که عاشقش شدم جوری که همه دوستام به رفتاری که اون بامن داشت حسادت میکردن. منم هرروز بیشتر عاشقش شدم تاجایی که هردوتامون خانواده هامونو در جریان قراردادیم. قرارشد درسمون که تموم شد ازدواج کنیم بعدشم باید میرفت سربازی خیلی برای آیندمون نگران بود آخه مشکلات مالی داشت منم همش سنگ صبورش بودم میگفتم اشکال نداره چندسال نامزد میمونیم بعد عروسی میکنیم.وقتی باخواهراش آشناشدم نمیدونم چرا بارهاوبارها تورابطمون سنگ انداختن اما پای هم موندیم ولی رو رابطمون تاثیر داشت کم کم عشقم ازم فاصله گرفت عادت به قهر کردن پیدا کرد بیشتر اوقاتم من میرفتم جلو برای آشتی. .. همش عذاب وجدان داشتم که حتما اشتباه از منه.. با همه ی اینا علاقه م بیشتر شدکم کم نسبت به همه ی اطرافیانش حسادت پیداکردم خواهرش دوستش..چون باهام سرد شده بود اینجوری شده بودم اونم به زبون میگفت دوسم داره اما عملش یه چیز دیگه بود. چندوقت پیش هم سر یه لج و لجبازی بچه گانه بهم گفت دیدار به قیامت! دنیا روی سرم خراب شد من اونو مرد آیندم میدونسم هنوزم میدونم چقدر برای آینده نقشه کشیدیم لباس عروس و دامادیمونو تو ذهنمون انتخاب میکردیم اسم بچه هامونو انتخاب میکردیم همش از آینده میگفتیم نمیتونم با نبودش کنار بیام.. حس میکنم دلیل جداییمون یه چیز دیگه ست یا خواهراش باعث شدن یا حسادت من یا کس دیگه اومد(واییییییی من میمیرم وقتی بهش فکر میکنم )هر شب عکسشو بغل میکنمو ساعت ها گریه میکنم.. بدتر از همه زخم و زبون اینو اونه . خیلی سخته یهو حس کنی همه زندگیتو از دست دادی. دیروز خواهرش برام زنگ زد اما بخاطر عصبانیتی که ازش داشتم جواب ندادم. بچه ها میدونم همتون درد دارین الهی درداتون مثل برگای پاییز بریزه کمکم کنین بهم بگین چجوری بااین دلتنگی کنار بیام.. بین دعاهای پاکتون منو هم فراموش نکنین.