اعتراف میکنم اولین باری که با پوشیدن چادر احساس خاص بودن بهم دست داد همین دیروز بود...
دیروز که قرار بود دوتا شهید گمنام رو توی دانشگامون دفن کنن،
دانشگاه انقد شلوغ بود که جای سوزن انداختن نبود..
دیروز بود که فهمیدم چادر چه ارزشی داره چون توی همون مراسم دخترایی بودن که با مانتوی تنگ و...اومده بودن و هدفشون خود نمایی بود..اما جالب بود که هیچ کدوم از پسرای مراسم بهشون اهمیت نمی دادن...
اونجا فهمیدم که دختر با حجابش و نجابتش بیشتر جلب توجه میکنه...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(