تــویـــے کــه الان دلـــت واســه یــه بــ معرفت تنگه . . .
تــویـــےکه میخواے بهش زنگ بزنــے ولــے غــرورت نمــیذاره…
تــویـــے که بغــضـتو قورت میدے که یه وقت گریه نکنــے …
تــویـــے که هر آهنگــے گوش میدے یاد یه نفر میفتــے…
تــویـــےکه تا میاے یه کارے کنــے میگــے : بیخیــال…
تــویـــےکه واسه خودت آواز میخونــے….
تــویـــےکه این روزا توے دنیاے مجازے غرق شــدے…
تــویـــےکه حتــے تــوے دنیاے مجازے هم خودتو گم کردے…
تــویـــےکه نمیدونــے چه ریختــی خودتو خالــی کنـــــے…
بــــه سلامـــتـــے تــــــــــــو…

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(