اون مـثـــ مــن واسـتــــ پــُــرِ اُمــیدِ،هــر جــا کــه مـــے شینـــه پــُــزِتــــو مــــیده؟!
اون مثـــ مــن واسـتــــ ایــنقــد مــــےمـــیره،وقتـــے مــریض مــیشـے بــُـغضش مـــیگیره یــا نه!؟راس بگــو واقــا راس بگــو واقــا...!
اون بهتـــــ گـــیر مــیده کـه آلان بــا کیـــایــــے،دلشــوره میـــگیره تــا وقتـــے کــه بیـــایـــے،حــرفــای نگفتـــتو بــا چشــم میخـــونه تـــــولــــدت چـــے؟!یــادش مــیمونه یـــا نه!؟راس بگــو واقــا راس بگــو واقــا...!
بــــــــــرگـــــــــــــــــــــــرد،بــــــــــرگـــــــرد کــه نه کســـے واسه مــن تـــو میـــشه و نـــه کســـے واســه تــو،مـــن!!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(