ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ♥ нάмεd = нάnįε ♡ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
دوست دارم برگردم به حامد 4-5 سال پیش ..
وقتی که اول دبیرستان بودم ...
دوس دارم همون قد شاد باشم.. بگم .. بخندم ..
دوس دارم مثل همون موقع ها انقدر درس بخونم که حالم از کتاب بهم بخوره..
دوس دارم برم بیرون ... برم دور دور ...
دوس دارم بپرم سر و کله رفیقام ...
دوس دارم مثل اون موقع ها همه رو دلقک بازیام حساب کنن ..
دوس دارم خودم باشم و خدای خودم ..
دوس دارم شب ها با خدای خودم خلوت کنم و باهاش عشق بازی کنم ..
دوس دارم این همه بدبختی و سیاهی و شلوغی و از ذهنم دور کنم ..
دوس دارم تو جمع باشم .....
دوس دارم ... کم کم فراموشش کنم ... دوس دارم از یادم بره ..
میدونم بی فایدست .. میدونم غیر ممکنه ... ولی خسته ام ..
دوس دارم استراحت کنم ..
__________________________________________
دوست خوبم "asatis " شما لطف داری ... دارم تمرین میکنم کم کم فراموشش کنم ... میدونم نمیشه ولی......
ممنون .. یاحق

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(