دخمل خوب ۱۱ سال پیش
پیام

چقدر دوست داشتم یک نفر از من می پرسید:
چرا نگاه هایت اینقدر غمگین است؟؟
چرا لبخند هایت اینقدر تلخ و بیرنگ است؟؟
اما افسوس که هیچ کس نبود....
همیشه من بودم و تنهایی پر از خاطره...
اری با تو هستم....!!
با تویی که از کنارم گذشتی.....
و حتی یک بار هم نپرسیدی..
چرا چشمهایم همیشه بارانی است....!!@

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.