هنــــــوزم یاد تــــــــو مـــــے افتـــــم وقتـــــــی بارون مــــــے گیــــره
اونــــــم مثــل مــن تو بغـــلت آروم مــــــــے گیــــــره!؟
دیدمـــتون از دور بــه هـــم مـــے اومــــدین،مـــے خوام کور شه چشــمــے کــه تـــو رو بـــا اون ببــــــینــه!!
راســــــتــے حــالـت خوبــــه یــا نه؟!
تـــو خــوش بــاش بخــــدا منــــــم خوبــــــــه حــالـــم...
بــه هـــر کــــے رسیــدے فقط بد منــــو گفتــــــے!!
تــــو دلـــت گـــرمه بــه کـــے؟؟!مــــن دلشـــــوره دارم!
بـــه تـــو گفتـــه بــودم اینــــــو کــه ے روز قالـــت مــےذاره...
مــےدونســـتم کــه ے روزے از چشـــات بـــارون مــــے باره...
اون تــــــو رو دوســـِــت نـــــــــــــــداره!!نـــــــــــــــــداره....!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(