بگـم بســلامتـــے؟!بســلامتــے چــے؟بســلامــتے روزگــار کـه پــیرم کــرد؟سـلامــتے زندگــے کــه هــیچ جوره بــاهام راه نیــومد؟ســلامـتے دلِ بـزرگـم کــه شکــستــه و هــزار تیکــه شده؟ســلامــتے چشـمام کـــه یکــیش اشکـه،یکــیش خون؟ســلامــتے دســتم کــه بــے نمکــه؟سـلامــتے آدمــاے اطــرافــم کــه هیچــکدومــشون دوستــم ندارن؟بــذار بــگـم بســلامتــیه قبـــــــــرم کــه بــا هــمه بدبختـــــیم بــالاخـــره یـــه روز تمــام وجودمــو در آغوش مےکــشـــه!!!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(