مثل یک اصفهان بی رودی هر نفس بی خیال من بودی آه من در وجود تو جاریست مثل تهران غرق در دودی مثل سندل که هم قدم با تو.. مثل اهواز و عینک دودی جنگل سبز و خرم گیلان خفته در شعله های نمرودی ابن سینای زرگر همدان! ترک تحصیلِ بعدِ مردودی مثل یک مشهدی که بی زائر حرم خالی زر اندودی مثل تنگی پاچه ی شلوار کرد بی رقصِ در جوانرودی ... بی من ای دشت و جنگل و صحرا رشته کوه و کویرِ کمبودی هر کجا بی حضور من هستی هر زمان بی خیال من بودی

پاییز رسیده است
انار ها هم
تو اما
نرسیده ای هنوز
میوه #نارس کدام فصل بوده ای مگر ؟

عشق یعنی
عشقت بخاد بره سرکار
ساعت 6نیم صبح
الارم بزاری بیدارش کنی
تا خود سرکار باهم حرف بزنید بعد از اونور وقتی تعطیل شد با همه خستگیش تا خونه باهات حرف بزنه M

میگه کار غلطیه که آدمارو به خاطر ترک معشوق سرزنش کنی�
عشق که دست خود آدم نیست!
گیریم حرف تو راست ! عشق دست خودت نیست!
وفاداری هم دست خودت نیست؟
تعهد هم دست خودت نیست؟
پس فرق آدم با بقیه موجودات چیه؟
عقل آدم چی میشه اگه هر چی از کتابا خوندیم رو راحت قبول کنیم؟

سر به زیر و ساکت و بی سرصدا میرفت دل
ناگہان‌رویِ تٌو راٰ دید و حواسش پرت شد ..

دیدار یار غایب
دانی چه ذوق دارد؟
ابری که در بیابان
برتشنه ای ببارد
#سعدی